Mikroskopy okulistyczne

Zastosowanie mikroskopu okulistycznego

W chirurgii przedniego odcinka oka mikroskop wykorzystuje się między innymi podczas operacji zaćmy, zabiegów rogówkowych i jaskrowych, a także przy mikroszyciu i zaopatrywaniu wybranych urazów gałki ocznej. Zależnie od procedury operator obserwuje krawędzie torebki soczewki, warstwy rogówki, cienki przeszczep, położenie drobnych szwów i narzędzi, a w wybranych zabiegach jaskrowych również struktury widoczne z użyciem gonioskopii operacyjnej. Znaczenie mają kontrast, ocena głębokości i stabilne utrzymanie osi obserwacji, a nie wyłącznie maksymalne powiększenie.

W chirurgii tylnego odcinka oka mikroskop stanowi platformę obserwacji podczas zabiegów witreoretinalnych, w tym witrektomii. Umożliwia ocenę relacji narzędzi do siatkówki, drobnych naczyń, błon i granic struktur w dostępnym polu widzenia. Konfigurację przeznaczoną do takich procedur mogą uzupełniać systemy szerokokątne lub soczewki kontaktowe współpracujące z oświetleniem wewnątrzgałkowym. Rozwiązania te poszerzają obszar obserwacji tylnego odcinka i pozwalają dopasować tor optyczny do charakteru zabiegu.

W każdym z tych obszarów mikroskop zapewnia powiększenie i oświetlenie pola operacyjnego, jednak wymagania dotyczące obrazu, sposobu obserwacji i sterowania mogą się różnić. Poszczególne modele i konfiguracje nie oferują takiego samego zakresu funkcji. Dlatego urządzenie należy dobierać do rzeczywiście wykonywanych procedur, uwzględniając parametry głowicy mikroskopu, system zawieszenia oraz wyposażenie konkretnego egzemplarza.

Co ma znaczenie przy wyborze mikroskopu okulistycznego

Oświetlenie i czerwony refleks

Czerwony refleks ma szczególne znaczenie podczas operacji zaćmy i fakoemulsyfikacji, ponieważ ułatwia obserwację struktur soczewki oraz tylnej torebki. Jego jakość zależy nie tylko od intensywności światła, lecz także od sposobu prowadzenia oświetlenia i ustawienia układu optycznego. Porównanie samych wartości mocy źródła światła nie pozwala więc ocenić rzeczywistych warunków obserwacji.

W poszczególnych modelach stosowane są odmienne rozwiązania. Leica M844 wykorzystuje OttoFlex II, Leica M822 — coaxial OttoFlex, ZEISS OPMI Lumera T — Stereo Coaxial Illumination, a Haag-Streit Hi-R 900 NEO — regulowany moduł C.RED 900, który może zostać wyłączony podczas chirurgii rogówki. Systemy te wspierają uzyskanie czerwonego refleksu, ale różnią się budową i sposobem działania. Dlatego przy wyborze konkretnego mikroskopu warto wziąć pod uwagę rodzaj źródła światła, sposób regulacji oświetlenia, konstrukcję toru oświetleniowego oraz wyposażenie danej konfiguracji.

Optyka, powiększenie i ogniskowanie

Przy ocenie optyki mikroskopu okulistycznego samo maksymalne powiększenie nie jest rozstrzygające. Ważniejsze są rozdzielczość i kontrast obrazu, zachowanie ostrości w polu widzenia, stereoskopowość oraz użyteczny zakres powiększeń. Małe powiększenie ułatwia orientację i wprowadzanie narzędzi, natomiast większe pozwala obserwować szczegóły. Wraz ze wzrostem powiększenia zmniejszają się pole widzenia, głębia ostrości i jasność obrazu, dlatego parametry te należy rozpatrywać łącznie.

Znaczenie mają również płynność zmiany powiększenia, precyzja ogniskowania oraz odległość robocza dopasowana do rodzaju zabiegu i organizacji stanowiska. Na sposób obserwacji wpływa konfiguracja całego toru optycznego, obejmującego obiektyw, układ zoomu, okulary i tubusy. Poszczególne modele mogą różnić się zakresem powiększeń, polem widzenia i odległością roboczą, a także dostępnymi wariantami obiektywów, okularów i tubusów.

System zawieszenia i stabilność obrazu

System zawieszenia obejmuje statyw, ramiona, przeguby, układ wyważenia, hamulce oraz mechanizmy służące do pozycjonowania głowicy. W okulistyce stabilność tego układu jest szczególnie istotna, ponieważ przy dużym powiększeniu nawet niewielki ruch może spowodować przesunięcie pola obserwacji, utratę ostrości lub czerwonego refleksu. Konstrukcja zawieszenia powinna tłumić drgania i utrzymywać głowicę w wybranej pozycji.

Równie ważne są prawidłowe wyważenie oraz płynność przemieszczania głowicy. System zawieszenia powinien być dopasowany do kompletnej konfiguracji mikroskopu, obejmującej między innymi podgląd asystencki, kamerę oraz wyposażenie do obserwacji tylnego odcinka oka. Dodatkowe elementy wpływają na obciążenie i rozkład masy, dlatego przy doborze systemu zawieszenia znaczenie mają odpowiedni udźwig, skuteczne hamulce oraz możliwość swobodnego ustawienia głowicy nad polem operacyjnym.

Układ XY i pozycjonowanie

Układ XY umożliwia precyzyjne przesuwanie osi optycznej mikroskopu w dwóch kierunkach bez zmiany położenia całego systemu zawieszenia. W okulistyce rozwiązanie to jest szczególnie przydatne podczas pracy przy dużym powiększeniu, gdy nawet niewielkie przesunięcie oka może spowodować utratę centralnego położenia źrenicy lub czerwonego refleksu.

Sterowanie układem XY za pomocą sterownika nożnego pozwala chirurgowi precyzyjnie korygować położenie osi optycznej bez odrywania rąk od pola operacyjnego. Znaczenie mają płynność i precyzja ruchu oraz dostępny zakres pozycjonowania.

Podgląd asystencki

Mikroskop okulistyczny w podstawowej konfiguracji jest najczęściej oferowany bez optycznego podglądu dla asysty. W zależności od modelu może zostać doposażony w moduł dołączany przez dzielnik optyczny albo występować w wyższej konfiguracji ze zintegrowanym podglądem asystenckim. Dla aktywnie pracującej asysty rozwiązanie zintegrowane jest korzystniejsze, ponieważ zapewnia lepszą dystrybucję światła i większe możliwości indywidualnego ustawienia obrazu.

W zależności od konstrukcji zintegrowany podgląd może umożliwiać niezależną regulację ostrości i powiększenia oraz szybkie przełożenie podglądu z lewej na prawą stronę. W rozwiązaniu dołączanym dzielnik optyczny kieruje część światła do modułu asystenckiego, co zmniejsza ilość światła pozostającą w głównym układzie optycznym i wpływa na jego dystrybucję. Różnica ta ma znaczenie zarówno dla operatora, jak i asysty.

W okulistyce oświetlenie jest jednym z kluczowych elementów, ponieważ zabiegi powinny być wykonywane przy możliwie niskim natężeniu światła zapewniającym prawidłową obserwację pola operacyjnego. Ogranicza to ekspozycję oka pacjenta na światło. Z tego powodu sposób realizacji podglądu asystenckiego należy rozpatrywać razem z konstrukcją układu optycznego i oświetleniowego mikroskopu.

Sterowanie i ergonomia pracy

Sterowanie mikroskopem okulistycznym powinno umożliwiać obsługę najważniejszych funkcji bez odrywania rąk od pola operacyjnego. Za pomocą sterownika nożnego chirurg może regulować powiększenie i ogniskowanie, obsługiwać układ XY oraz, zależnie od modelu i konfiguracji, inne przypisane funkcje. Układ przycisków i zakres programowania sterownika różnią się między modelami, dlatego znaczenie ma możliwość dopasowania sterowania do sposobu pracy operatora.

Na ergonomię wpływają również ustawienie tubusu, odległość robocza, zakres ruchu systemu zawieszenia oraz rozmieszczenie wyposażenia wokół stołu operacyjnego. Odpowiednia konfiguracja stanowiska pozwala zachować naturalną pozycję podczas zabiegu i swobodnie ustawiać mikroskop bez kolizji z podglądem asystenckim, kamerą lub wyposażeniem do obserwacji tylnego odcinka oka.

Wybrane modele mikroskopów okulistycznych

Poszczególne modele mikroskopów okulistycznych różnią się konstrukcją układu optycznego i oświetlenia, sposobem realizacji podglądu asystenckiego oraz dostępnymi konfiguracjami systemu zawieszenia. Do urządzeń projektowanych do zastosowań okulistycznych należą między innymi:

• Leica M844 — wykorzystuje system optyczny QuadZoom oraz oświetlenie OttoFlex II i jest przeznaczony do chirurgii przedniego i tylnego odcinka oka;
• Leica M822 — łączy główne oświetlenie z systemem coaxial OttoFlex i może być konfigurowany do procedur przedniego oraz tylnego odcinka;
• Leica M620 — model do zastosowań okulistycznych, obejmujących zabiegi siatkówki, rogówki i zaćmy;
• ZEISS OPMI Lumera T — wykorzystuje Stereo Coaxial Illumination i jest przeznaczony do zabiegów przedniego oraz tylnego odcinka oka;
• Haag-Streit Hi-R 900 NEO — wykorzystuje regulowany moduł czerwonego refleksu C.RED 900, a wariant 900A obejmuje podgląd asystencki.

Więcej informacji o urządzeniach poszczególnych marek znajduje się na stronach producentów: Leica, ZEISS oraz Haag-Streit / Möller-Wedel.

Rekondycjonowane mikroskopy okulistyczne w Medical Elektro

Od czego zależy cena używanego mikroskopu okulistycznego?

Cena używanego mikroskopu okulistycznego zależy od modelu, rocznika, systemu zawieszenia oraz konfiguracji optyki i oświetlenia. Na wycenę wpływają także układ XY i sterownik nożny, rodzaj podglądu asystenckiego, kamera lub tor rejestracji oraz wyposażenie przeznaczone do pracy w przednim albo tylnym odcinku oka. Znaczenie mają ponadto stan techniczny, kompletność zestawu i zakres wykonanych prac. Dlatego oferty należy porównywać według rzeczywistej konfiguracji konkretnego egzemplarza, a nie wyłącznie nazwy modelu.

W Medical Elektro oferujemy rekondycjonowane mikroskopy okulistyczne. Zakres potrzebnych prac i koszt wykorzystanych części różnią się między egzemplarzami, jednak każdy oferowany mikroskop przechodzi ten sam standard rekondycjonowania. Każdy produkt ma indywidualne zdjęcia oraz opis techniczny odnoszący się do konkretnego egzemplarza. Pozwala to sprawdzić, jakie rozwiązania obejmuje dane urządzenie, i porównać je z innymi mikroskopami. Każdy oferowany mikroskop jest objęty 12-miesięczną gwarancją.

Przy wyborze można uwzględnić zakres wykonywanych zabiegów oraz wymagania dotyczące czerwonego refleksu, podglądu asystenckiego i systemu zawieszenia. Aktualnie dostępne urządzenia prezentujemy na liście produktów. W przypadku zainteresowania modelem, którego nie ma obecnie w ofercie, prosimy o kontakt.