Mikroskopy neurochirurgiczne

Gdzie wykorzystuje się mikroskop neurochirurgiczny?

W neurochirurgii mikroskop operacyjny wykorzystuje się między innymi podczas mikrochirurgii guzów mózgu i podstawy czaszki, zabiegów naczyniowych — klipsowania tętniaków, preparacji malformacji tętniczo‑żylnych i wykonywania bypassów — oraz operacji nerwów czaszkowych i innych głębokich dostępów. W zależności od etapu operator przechodzi od szerszego obrazu potrzebnego do orientacji w dojściu do większego powiększenia podczas mikropreparacji, pracy na drobnych naczyniach, zakładania klipsa lub wykonywania zespolenia.

Podczas operacji guzów mikroskop zapewnia powiększony obraz anatomii i relacji między zmianą, naczyniami, nerwami oraz otaczającymi tkankami. Informację o funkcji tkanki i położeniu pola względem danych obrazowych mogą uzupełniać mapowanie czynnościowe, neuromonitoring i neuronawigacja, a w wybranych procedurach i konfiguracjach także fluorescencja lub obrazowanie śródoperacyjne. Metody te odpowiadają na różne pytania: neuronawigacja odnosi położenie do danych obrazowych, natomiast fluorescencja pokazuje sygnał określonego znacznika.

Zakres potrzebnego wyposażenia wynika przede wszystkim z rodzaju wykonywanych zabiegów i sposobu pracy zespołu. W jednej placówce istotny może być rozbudowany tor asystencki i dokumentacja wideo, w innej — integracja z nawigacją lub wybranymi modułami fluorescencyjnymi. Dobór powinien więc zaczynać się od określenia wymaganych funkcji i sposobu ich wykorzystania podczas zabiegów.

Zabiegi kręgosłupa mają odrębne wymagania związane z pozycjonowaniem mikroskopu nad stołem, zasięgiem ramienia i przestrzenią dla narzędzi, dlatego omawiamy je osobno na stronie mikroskopów do chirurgii kręgosłupa. Jeśli natomiast jeden system ma obsługiwać kilka specjalizacji, punktem wyjścia do porównania są mikroskopy multidyscyplinarne.

Co ma znaczenie przy wyborze mikroskopu do neurochirurgii?

Optyka i oświetlenie głębokiego pola

Przy pracy w głębokim i wąskim torze znaczenie mają szczegółowość i kontrast obrazu, widzenie stereoskopowe oraz równomierne oświetlenie przy wymaganej odległości roboczej. Użyteczny zakres powiększeń powinien pozwalać na sprawne przechodzenie od orientacji w szerszym polu do obserwacji detali. Wraz ze wzrostem powiększenia zmieniają się pole widzenia, głębia ostrości i jasność obrazu, dlatego te cechy trzeba oceniać łącznie. Osobnym kryterium jest sposób ogniskowania, w tym zakres regulacji i płynność ustawiania ostrości.

Na warunki obserwacji wpływa cały tor optyczny: obiektyw, układ zoomu, okulary, tubus oraz sposób doprowadzenia światła do głowicy. W systemach wyposażonych w zintegrowaną kamerę lub tor asystencki trzeba uwzględnić także sposób prezentacji obrazu asyście i na monitorach. Ocenie powinien podlegać więc nie tylko obraz w okularach operatora, lecz także jego dostępność i jakość w pozostałych torach wykorzystywanych przez zespół.

Pozycjonowanie, zasięg i swoboda ruchu

Zasięg ramienia i geometria przegubów decydują, z których stron stołu można wprowadzić głowicę oraz jak łatwo zmieniać kąt obserwacji bez przestawiania podstawy. Ruch powinien być płynny i przewidywalny w całym wykorzystywanym zakresie, a po zablokowaniu układ musi utrzymywać wybrane położenie bez dryfu. Przy ocenie systemu warto uwzględnić również miejsce dla operatora, asysty, monitorów i pozostałego wyposażenia wokół stołu.

Balansowanie decyduje o neutralnym zachowaniu ramion i głowicy po zwolnieniu hamulców. Dobrze wyważony system można prowadzić niewielką siłą, bez tendencji do samoczynnego opadania, unoszenia lub obracania, co ułatwia dokładne repozycjonowanie w kolejnych osiach obserwacji. W rozwiązaniach manualnych obsługa ustawia wyważenie poszczególnych osi, natomiast systemy wspomagane i automatyczne skracają tę procedurę oraz mogą kompensować kompletną konfigurację urządzenia. Przy porównaniu warto sprawdzić, które osie obejmuje mechanizm i jak przebiega ponowne balansowanie po zmianie konfiguracji.

Praca operatora, asysty i sterowanie

Regulowany tubus pozwala dopasować wysokość i kąt obserwacji do pozycji operatora. W zależności od systemu asysta może pracować z boku, naprzeciw operatora w układzie face-to-face albo korzystać z obrazu na monitorze. Przy doborze trzeba rozróżnić optyczny tor asystencki, który może zapewniać obraz stereoskopowy, od podglądu wideo oraz sprawdzić zakres regulacji dostępny dla każdego stanowiska obserwacyjnego.

Uchwyty sterujące, sterownik nożny i — w wybranych systemach — sterownik ustny rozdzielają obsługę funkcji mikroskopu między różne interfejsy. Hamulce zwalnia się z poziomu manetek sterujących, a w niektórych konfiguracjach także dodatkowym przyciskiem przeznaczonym dla asysty. Sterownik nożny może służyć między innymi do zmiany powiększenia, ogniskowania, regulacji oświetlenia lub sterowania układem XY. Przy porównaniu trzeba sprawdzić zakres funkcji przypisanych do każdego interfejsu w konkretnej konfiguracji.

Obrazowanie i integracje w wybranych konfiguracjach

Systemy neurochirurgiczne mogą łączyć tor optyczny z obrazem wideo, nawigacją, fluorescencją i rejestracją. Część rozwiązań jest zintegrowana z urządzeniem, a część wymaga określonych modułów, interfejsów, kamer lub oprogramowania. Przy porównaniu konfiguracji trzeba więc ustalić, które funkcje są rzeczywiście aktywne, z jakimi elementami współpracują i w jakim zakresie mogą być wykorzystane.

Wybrane modele mikroskopów neurochirurgicznych

Wśród systemów neurochirurgicznych znajdują się zarówno klasyczne platformy optyczne łączone z różnymi statywami, jak i zintegrowane urządzenia wyposażane w obrazowanie, dokumentację i nawigację. Poniższe modele reprezentują te odmienne konstrukcje i generacje sprzętu. Każda charakterystyka ogranicza się do cech potwierdzonych dla danej rodziny lub wskazanego wariantu.

• ZEISS OPMI Vario — system z optyką apochromatyczną oraz zmotoryzowaną zmianą powiększenia i ogniskowania, stosowany między innymi w neurochirurgii. Występował ze statywami S8, S81 i S88, różniącymi się konstrukcją zawieszenia, oświetleniem i zakresem wyposażenia.
• Leica M525 — rodzina systemów neurochirurgicznych i wielospecjalistycznych opartych na głowicy z układem optycznym OptiChrome oraz zmotoryzowaną zmianą powiększenia i odległości roboczej. Warianty F20, F40, F50 i OH4 różnią się systemem zawieszenia, źródłem światła oraz zakresem integracji; moduły fluorescencyjne i data injection dotyczą wyłącznie wybranych konfiguracji.
• Leica M520 — mikroskop operacyjny stosowany w neurochirurgii, wyposażony w układ optyczny OptiChrome, zmotoryzowany zoom 1:6 oraz regulację odległości roboczej w zakresie 207–470 mm. Sposób wyważania i pozycjonowania, rodzaj oświetlenia oraz dostępność toru asystenckiego i modułów integracji obrazu zależą od systemu zawieszenia i kompletnej konfiguracji.
• ZEISS OPMI Vario 700 — wielospecjalistyczny system z optyką apochromatyczną i zakresem odległości roboczej 200–500 mm, pozwalającym dopasować przestrzeń między głowicą a polem operacyjnym. Wybrane konfiguracje mogą obejmować SpeedFocus, AutoBalance, układ XY, obrazowanie HD oraz interfejs nawigacji.
• Möller-Wedel Hi-R 1000 — system z optyką apochromatyczną, którego potwierdzone przeznaczenie obejmuje neurochirurgię. W udokumentowanej konfiguracji 20-1000 ze statywem FS4-20 zastosowano PermaBalance, SensoServo oraz modułowy tor asystencki; rozwiązania te odnoszą się do tego zestawu, a nie każdej wersji Hi-R 1000.
• ZEISS OPMI Pentero — zintegrowany system neurochirurgiczny z automatycznym balansowaniem, torem wideo i funkcją MultiVision do prezentacji dodatkowych danych. W wybranych konfiguracjach system mógł być wyposażony w moduły IR800, FLOW800 lub BLUE 400.

Modele tych marek prezentujemy również na stronach producentów: mikroskopy ZEISS, mikroskopy Leica oraz mikroskopy Haag-Streit / Möller-Wedel.

Zakup mikroskopu neurochirurgicznego

Od czego zależy cena mikroskopu neurochirurgicznego?

Na cenę mikroskopu neurochirurgicznego wpływają przede wszystkim model i generacja systemu, konstrukcja zawieszenia oraz zakres zintegrowanych funkcji. Istotne są także konfiguracja toru optycznego i asystenckiego, źródło światła, kamera, monitory, moduły nawigacji lub fluorescencji oraz pozostałe akcesoria.

Porównując oferty, warto zestawiać kompletne systemy wraz ze statywem, torem asystenckim, wyposażeniem wideo i modułami integracyjnymi. Mikroskopy prezentowane na liście są oferowane w konfiguracjach opisanych na ich kartach, natomiast ceny są udostępniane na zapytanie. W sprawie modelu, którego nie ma obecnie na stronie, można skontaktować się z Medical Elektro.

Rekondycjonowany mikroskop neurochirurgiczny w Medical Elektro

Ocena używanego systemu neurochirurgicznego powinna obejmować jakość toru optycznego i oświetlenia, płynność ruchu we wszystkich osiach oraz działanie hamulców i mechanizmu balansowania. Osobnej kontroli wymagają funkcje zmotoryzowane, tor asystencki, kamera, monitory i zainstalowane moduły obrazowania. Zakres testów należy odnosić do wyposażenia konkretnego egzemplarza.

W Medical Elektro oferujemy rekondycjonowane mikroskopy operacyjne. Zakres prac zależy od stanu i konfiguracji konkretnego egzemplarza. Każdy oferowany egzemplarz ma indywidualne zdjęcia i opis techniczny przedstawiający jego rzeczywistą konfigurację. Kolejne etapy przygotowania urządzenia przedstawiamy na stronie procesu rekondycjonowania mikroskopów operacyjnych. Oferowane urządzenia są objęte 12-miesięczną gwarancją.

Konfiguracje oferowanych urządzeń są przedstawione na liście produktów powyżej. Aby uzyskać cenę wybranego mikroskopu lub zapytać o model, którego nie ma obecnie na stronie, skontaktuj się z Medical Elektro.